kekemoz

Tanıdık yerlerde bensiz kalmak
iki kayalık arasındaki
çiğ midyenin tadından gelen
kayıt dışı bir güdüdür.
Yetişkindir de hayli…

Var mısın okuyalım denizi?

İğnenin davetsiz misafirleri
Kaya balıklarıdır bir zamanlar
-her zamanlarda-
ve balıkçılar yunusları gördü mü
denize açılmaz mıdırlar…

hayatından memnun olmanın
verdiği efkar idi ya eski günler!

Var mısın?

Bu balık kırgınında
bensiz yerlerde tanıdık kalmayı
yok saydım.

Onaltıkırkbeş 35. Sayı

kişi

Ben kaç kişiliğim?

Sanırım, tartışmaya başlarken batılı
Sonlarında doğulu...
Konuşurken insan
Sevişirken homo sapiens.
Hafiften aristokrat gezerken
Ve içerken
kesinlikle Türk...

Yeşil eriği neden severim acaba?

Yazarken dramatik
Çözerken romantik
Umursamazken aritmetik
Ama her zaman travmatik...

Ben kaç kişiliğim peki?
Kaç kişilik olabilirim?

Söylenenlere bakarsan
En az: bir...

Torlak

İnan bana kalırım
torlak kalırım.

Çocukluk gibi,
gözümün önünde donunu çıkarıp
suya atlayan ve denize girmeye
“yıkanmak” diyen o çocuk gibi
torlak...

“Bırakma” demiyorum
“gitme” de
ama susma!..
Ne bileyim
Bir çitlenbik hatırla
Bir bisiklet.
Çimen kokla
bir oğlan doğur
onu büyüt
onunla küçül
kendini inkar et
sonra geri dön
sonra imkansızca seviş
önüne gelenle yanıl
her kahvaltıda başarılı ol
lezzetini koru...

yumurta çok pişmesin ne olur!

Anlatmak istediğim
hiçbir şey yok
biliyorsun...

Çalışırım da beceremem;
torlak kalırım...

Bu nedenle

Neden bu kadar
yahu neden?!
Neden bu kadar kırmızı,
neden bu beşinti
kırkıntı?..
Bu yorgunluk
neden bu kadar
sütten kesik?

Ne kadar da neden!

Aşk, hiç anlatılamamış,
tüm gençliğiyle zor.
Ama her şey
neden bu kadar?!

Neden bu…

9 gün şiiri

Birinci gün

Merhaba karım!
İlk gece birayla geçti
Birden fazla birayla...
Birbirimizi anladık
Ve birbirimizi uyuttuk
Tüm gece...



İkinci gün

Selam aşkım...
Yakınlar, dostlar, kuzenler
Var bu gece...
Ev yemeği ve
Bülent’in rehberliğinde
Beyoğlu...
Senaryomun 7 sayfasını
Yazdım bugün
Çok mutluyum!..


Üçüncü gün

Gözlerinden özlemle öperim
Karım!

Beşiktaş’ta kahvaltı sonrası
Mustafa’nın terasta
Mangala gittim...
Dosttur Mustafa, bilirsin...
Güzel bir muhabbetti
Bolca rakı ve adın geçti...
Az önce aradın
Ve sanki yazmayacağımı bilir gibi
“bana da yaz” dedin...
“yazmam” dedim...
nereden bileceksin?!

Kız, sen benimsin ama
İstanbul’un neresindensin?!



Dördüncü gün

Bir İstanbul Evi’nden
Selam karım...
Kalamar!

Şu an sana hitabın
En doğrusu bu malum.
Denize sıfır
Püfür püfür
Cunda kalamarı...
Gerçi Maria’nın Bahçesi’ndeki de
Bir başkaydı ya!..

Önemli olan lezzet.
Senin lezzet almanı seviyorum.

Ülkemin her yeri güzel....

Ss



Beşinci gün

Yine bu koltuk sevgilim!
Bu kez yandaki kanepenin
Boşluğu da var renginde.
Bira mı?
Var ama az...
Vallahi az!..

Beninden öperim.

Ss


Altıncı gün

Merhaba küçücük Yasemin!
Evli olduğumu çok hissettiğim
Bir gece...
Bu; ya bir gözlem
Ya da özlemdir.

Öyle ya!
Belki de bugüne dek
Yazdığım en güzel şey
Sensindir...

Acaba tanrı da evli midir?

Ss

Yedinci gün

Sevdiğim kadın!
Bana düşkün kadın!

Haftayı tamamladık...
Karşımda bir Lapistes zarafetiyle
yatmadığın haftayı...
benden tek havadis:
birkaç muzır fotoğraf...

ss



sekizinci gün

olman ya da olmaman arası
son gece küçücük!

Bugün yine çok çalıştım
Yetinmedim Bostancı’ya gittim
İnadına rakı içtim
Ve sıcak geceyi
Dostlarla bitirdim.
Ha unutmadan;
Arda da kaptan oldu
Sevindim.


Geldiğin gün... Dokuz

Saat 2 gibi geldin
Evimin kadını.
Ayakların da geldi

Yatmak, tekrar iki anlamlı
Gözlerin, daha anlamlı.
Evimiz yeniden güzel.
Üstelik sarhoş olmak da
Şart değil.
Dedim ya;
Seni her yıl sevdim...
İşte kanepede sen varsın
Hoş geldin!


ss

ihtiyaçtan yazılık

Sana bir şeyler söylemeye
ihtiyacım var.
Söyleyeceklerimin de
sana ihtiyacı var.
Bu durumda kimsenin
bana ihtiyacı yok.

Anlıyorum...

Nöbetçi efkar

Bu saatte bir yerlerde
açık bir efkar
mutlaka olmalı.

Tutup adamı
rakısından vurmalı.
Biraz hüzünlü ve
yerden yere çalmalı.
Parmak gibi ince
ciğerine dolmalı...
Issız sokakta adım adım
çocukluğuna basmalı!

Bu saatte...
Bir yerlerde...
Mutlaka...